Kimi Zaman Ağır Gelen Yaşam …

Ağır gelen yükleri paylaşmak ve anlatmak çok zor.
Bu yükleri kendim kaldıramadığım gibi başkalarının da kaldırmasını istemiyorum.
Anlamak, anlatmak, yaşamak içinden çıkabilmek ... 
Çok zor kabullenmek, algılamak, devam edebilmek. 
Anlayamıyorum beynim ve duygularım donuyor sanki.
Hayatta yakalanan, inanılan ,hissedilen o iyilik, karma, kelebek etkisi her neyse ha bi de o müthiş ifla olmaz optimistler. 
Bitmek bilmeyen saçma enerjiler,  seni kaybettiği yanına uğramadığı kendinle kaldığın anlarda soruların ardı kesilmiyor. 
Bu dünyada neden masum çocuklar hastalanıyor, kötü kazalar başlarına gelip kötü sonlara hazırlanıyorlar. 
Bu hayat benim gerçekliğim olamıyor. 

Başımı yastığın altına sokup durmadan ağlamak istiyorum, kalbim yorgun, başım kazan, vücudum tepkisizleşiyor. Çocukları ve gençleri bekleyen o koskoca hayat, hayaller, düşler varken zor sınavlar niye. Büyükler ağır bedeller öderken çocuklara ödetmek niye.
Uyandığımda tüm hasta çocuklar iyileşmiş, gençleri bekleyen umutlar yollara düşmüş olsun istiyorum.
Var mı böyle bir rüya ? işte ben orada var olmak istiyorum.

Bugün çok zordu yarın çok daha zor olacak.
Bildiğin ezberlediğin her şey yıkılırken sen de parçalanıyorsun.
Kalan ne varsa tekrar inşaa etmek,inanmak, insan olmak  için o içindeki tek parçaya tutunuyorsun.